«Ποδηλάτης»

Μαρ 6, 2016 by

«Ποδηλάτης»

Ποδηλάτης (διήγημα)

Φόρεσε την μπλούζα του.   Η  διάγνωση του καρδιολόγου ήταν ναι μεν  αλλά. Εδώ και κάποιες εβδομάδες ένιωθε πόνους στα χεριά και στο στήθος.  Άρχισε να  ανησυχεί μήπως   έχει κάποιο καρδιολογικό πρόβλημα. Με χιλίους δισταγμούς   και   αρκετή αγωνία   απευθύνθηκε σε καρδιολόγο για εξετάσεις.  Αφού υποβλήθηκε  σε  όλες τις προβλεπόμενες εξετάσεις  ο  γιατρός του είπε ότι ναι μεν δεν έχει πρόβλημα, αλλά με τον τρόπο ζωής που ακολουθούσε  θα το αποκτούσε με μαθηματική ακρίβεια. Έτσι,  του συνέστησε να  κόψει το κάπνισμα,  να  περιορίσει  το  κρέας και να αρχίσει να γυμνάζεται.   Πράγματι, άρχισε να ακολουθεί την περίφημη    μεσογειακή δίαιτα , περιόρισε το κάπνισμα δραστικά  αλλά    όχι   ολοκληρωτικά και  αποφάσισε να  αρχίσει να αθλείται.

Ταλαντεύτηκε τι άσκηση να ακολουθήσει,   το τρέξιμο δεν   του άρεσε ,επίσης για να αρχίσει  βάρη ή κάτι παρόμοιο  ένιωθε μεγάλος και δεν ήταν το στυλ του. Έτσι ξεκίνησε με το πιο απλό, το περπάτημα,    και  πήγαινε σχεδόν καθημερινά.   Ένιωθε  σε  φόρμα  και αύξανε σταδιακά τις αποστάσεις που διένυε. Και τις αύξανε περισσότερο και περισσότερο και ακόμη περισσότερο,  ως που  το περπάτημα πλέον  του φαινόταν  σχεδόν   ως  μη άσκηση.

Τότε αποφάσισε να αγοράσει ποδήλατο και  πραγματικά ενθουσιάστηκε  με  την ποδηλασία. Η ενασχόληση με το ποδήλατο ξέφυγε πλέον  από την άσκηση  λογω ιατρικής συμβουλής κι  εξελίχθηκε σε αγαπημένο χόμπι  και διασκέδαση. Είχε περάσει σχεδόν ένας χρόνος που ακολουθούσε τον νέο τρόπο ζωής  κι  ένιωθε  ότι η φυσική του κατάσταση είχε βελτιωθεί  σε  βαθμό   που ήταν σαν να έφυγαν από πάνω του δέκα χρόνια. Όμως η απλή ποδηλασία άρχισε  να του φαίνεται πολύ  βαρετή. Έτσι έκανε το επόμενο βήμα, αγόρασε ένα «Μαουντεν Μπαηκ «,  ώστε να μπορεί να πηγαίνει και στα βουνά. Αυτό κ αν ήταν πραγματική αποκάλυψη.  Συνδύαζε  σκληρή  άσκηση με  βόλτες στην φύση, η   όμορφη θέα , οι  μυρουδιές των  φυτών,  της ρίγανης,  της μέντας του βουνού ,και διαφόρων άλλων   βοτάνων και  λουλουδιών ανάλογα  με την εποχή.   Τα  ανθισμένα  αγριολούλουδα την άνοιξη  ή    οι εναλλαγές κίτρινου και πράσινου  το καλοκαίρι και το φθινόπωρο  .

Οι  ήχοι  των πουλιών  και τα κουδούνια  των προβάτων που έβοσκαν ,από μονά τους  ήταν μια  παραδείσια κατάσταση.  Σκεφτόταν  ότι πραγματικά άφηνε   επί χρόνια  μια πραγματική  βαθιά ηδονή να του διαφεύγει.  Τώρα ευγνωμονούσε τους πόνους στα χεριά  που τον οδήγησαν  στον καρδιολόγο  και  μέσου εκείνου,  έφτασε  στην ανακάλυψη ενός τρόπου ζωής που  τον έκανε να αισθάνεται ευτυχής και ισορροπημένος. Την ημέρα που έκανε αυτές τις σκέψεις ήταν Σάββατο  και ακολουθούσε  μια  σχετικά δύσκολη διαδρομή.

Η ημέρα ήταν υπέροχη κι ο ίδιος αισθανόταν πανέμορφα. Μετά το τέλος της  διαδρομής  θα  κατέβαινε στο σπίτι του, και το βραδύ με την παρέα του θα  γυρνούσαν από  μπαρ σε μπαρ  .   Έκανε μια στάση να  ξεκουραστεί. Ατένισε την θέα , όλος  ο κάμπος   ξεδιπλωνόταν μπροστά στα ματιά του. Ενώ κοντύτερα στην πλάγια του βουνού  η θέα επίσης ήταν πανέμορφη.   Ελαιώνες εναλλάσσονταν  με  πουρναρότοπους  και ορεινά λιβάδια,   κοπάδια προβάτων κ αγελάδων  έβοσκαν. Ακόμη κ ο ήχος ενός τρακτέρ που αγκομαχούσε κάπου στην πλάγια όχι μονό δεν ακουγόταν παράφωνος, αλλά έδενε  αρμονικά  με αισθητική του τοπίου.

Ο  ουρανός ήταν συννεφιασμένος , ο  καιρός  που προτιμούσε για να βγαίνει στο βουνό, αλλιώς   ο  Ήλιος  θα τον έκανε να ζεσταθεί  .Έφαγε το μήλο  που κουβαλούσε μαζί του  κ ήπιε νερό. Μια σταγόνα  βροχής έπεσε στο μέτωπο του. Κοντοστάθηκε σκεπτικός,   δεν ήξερε αν θα έπρεπε να συνεχίσει την ανοδική διαδρομή ή αν θα έπρεπε  να αρχίσει να κατεβαίνει. Μια ανοιξιάτικη καταιγίδα  ήταν από τα πολύ άσχημα πράγματα  που μπορούσαν να του συμβούν στο βουνό. Οι ψιχάλες που άρχισαν να  πυκνώνουν τον έβγαλαν από το δίλημμα. Έπρεπε να κατέβει κ μάλιστα το συντομότερο. Ευτυχώς ο δρόμος που θα ακολουθούσε ήταν σε πολύ καλή κατάσταση και μπορούσε  να αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα στην κατηφόρα.

Η κατηφόρα  τον ευνοούσε,  απλώς  αφηνόταν και πήγαινε  ξεκούραστα κ γρήγορα ,   οι ψιχάλες ήταν μεν πυκνές ,αλλά  δεν είχαν ακόμη εξελιχθεί σε βροχή. Απολάμβανε το τοπίο ,   οι   ενδορφίνες είχαν πλημμυρίσει  τον εγκέφαλο του. Ένιωθε γεμάτος ενεργεία, θετική ενεργεία.

Χαλάρωσε τα φρένα και η ταχύτητα  αυξήθηκε κάθετα , ήταν. πλέον πολύ έμπειρος ποδηλάτης  .Εμπιστευόταν την οδηγητική του ικανότητα απόλυτα ,   έπαιρνε τις κατηφορικές στροφές με μεγάλη άνεση.   Τελικά θα προλάβαινε  να φτάσει στο χωριό πριν την βροχή. Το μυαλό του  ήταν ήδη στα  μπαρ που θα επισκεπτόταν το βραδύ. Χαμογελούσε.   Δεν πρόλαβε καν να δει το τρακτέρ που έκλεινε τον δρόμο  στην   στροφή. Καρφώθηκε πάνω του με τέτοια ταχύτητα που δεν συνειδητοποίησε καν ότι σκοτώθηκε.

Πέθανε χαμογελώντας…

The following two tabs change content below.
Γιάννης Βισέρης

Γιάννης Βισέρης

Ο Γιάννης Βισέρης γεννήθηκε και ζει στο Βαμβακόφυτο Σερρών , επαγγελματικά ασκεί μασάζ και Ρείκι με τον Βαθμό Του Μάστερ. Ασχολείται χομπιστικα με την μελέτη της λαογραφίας
Γιάννης Βισέρης

Latest posts by Γιάννης Βισέρης (see all)

Related Posts

Share This

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *