Το σπίτι στα χωράφια (διήγημα)

Μαι 3, 2016 by

Το σπίτι στα χωράφια  (διήγημα)

Ντουπ— ντουπ, ντουπ— ντουπ , η μηχανή ρυθμικά γεννούσε τα σακουλάκια με τα συσκευασμένα λαχανικά. Έριξε μια ματιά γύρω του. Άνθρωποι ντυμένοι με άσπρες στολές κ άσπρες κουκούλες στα κεφαλιά τους όπως κ ο ίδιος το εσωτερικό του εργοστασίου επίσης άσπρο, του φάνηκε σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας, ένα ψυχιατρείο του μέλλοντος. Αναρωτήθηκε τι πάλι τι γύρευε εδώ, σε ένα Ολλανδικό εργοστάσιο ψυγείο, ώρες ώρες νόμιζε ότι αυτά τα ζει κάποιος άλλος κ όχι ο ίδιος. Ζούσε σε ένα απομονωμένο σπίτι, αγροικία το οποίο το μοιραζόταν με ένα ζευγάρι ομοεθνών του , έναν παρανοϊκό κ επικίνδυνο άντρα κ την εξίσου παρανοϊκή γυναικά του.

Κάθε μέρα ένα Μίνι μπας τον παραλάμβανε από το σπίτι στις δυο το μεσημέρι , τον πήγαινε στο φριχτό εργοστάσιο ψυγείο — ψυχιατρείο, κ το βραδύ μεσάνυχτα η μετά τα μεσάνυχτα τον επέστρεφε σπίτι οπού ακολουθούσε το τυποποιημένο πρόγραμμα, μπάνιο— φαΐ— ύπνος κ την μέρα ξύπνημα -φαΐ— εργοστάσιο. Στο σπίτι πέθαινε από μοναξιά, στο εργοστάσιο από κούραση, δυσφορούσε έντονα για το πως είχε εξελιχθεί η ζωή του κ ένιωθε παγιδευμένος σε ένα τέλμα χωρίς προοπτική εξόδου, είχε αποφασίσει να παραιτηθεί αλλά το ανέβαλε για την άλλη εβδομάδα. Κοίταξε το ρολόι σε λίγο θα σχολούσε , βαριόταν, πεινούσε κ νύσταζε, τα τελευταία λεπτά περνούσαν πολύ αργά πάντα. Όταν βρέθηκε στο μίνι μπας που τον πήγαινε σπίτι του η ώρα ήταν ήδη 1.30 μετα τα μεσάνυχτα, παρατήρησε τους συνεπιβάτες του, ανατολικό Ευρωπαίοι με κουρασμένα πρόσωπα , ξανθοί κ γαλανομάτηδες έγιναν μέρος της ζωής του. Έφηβοι κοπέλες κ νέοι άντρες που σπαταλούσαν τις ζωές τους, ζώντας το ίδιο άσχημα μ ‘αυτόν δουλειά— μπύρες— ύπνος κτλ. «Χαμένες υπάρξεις » σκέφτηκε «σαν κ μένα » .

Στο σπίτι επικρατούσε νεκρική σιγή «άκρα του τάφου σιωπή στο σπίτι βασιλεύει » απήγγειλε. ευτυχώς που οι βάρδιες τους δεν συνέπιπταν και έτσι δεν συναντούσε τον μισητό συγκάτοικο. Ήταν σίγουρος ότι ο συγκάτοικος τον μισούσε όπως μισούσε κ όλον τον κόσμο κ ίσως τον ίδιο του τον εαυτό, με την γυναικά του συγκάτοικου είχε καλές σχέσεις κ σίγουρα αυτός ήταν ένας λόγος να τον μισεί ο συγκάτοικος περισσότερο. Του φάνηκε παράδοξο το ότι δυο άνθρωποι που του ήταν άγνωστοι ακόμη κ ως υπάρξεις ως έναν μηνά πριν έγιναν κ αυτοί τώρα κομμάτι της ζωής του κ μάλιστα μοιραζόταν το ίδιο σπίτι μαζί του. Βρήκε την μακαρονάδα που ετοίμασε το πρωί σε διαφορετικό μέρος από εκεί που την άφησε αλλά ήταν πολύ πεινασμένος για να θυμώσει.. Χορτάτος πλέον ετοίμαζε το καθιερωμένο τσιγαριλίκι, ήταν η μοναδική του αγαπημένη ώρα του 24ωρου , ο μεταμεσονύχτιος μπαφος μετα το φαγητό κ πριν τον ύπνο.

Σε ένα χαρτί στον τοίχο έγραφε με ανορθόγραφα γράμματα . «Δαιν ανκιζωμαι Τρωφοιμα Αλωνονε — Δαιν ΚαΠνυζωμαι ναρκωτυΚα στω Σπιτυ » ήταν οι κανονισμοί του Επικίνδυνου χαφιέ με τον οποίο μοιράζονταν το σπίτι στα χωράφια. «αύριο έχω ρεπό σκέφτηκε διαβάζοντας τους κανονισμούς ας το κάνω πολύ δυνατό » κ έριξε επιπλέον σνακ στο τσιγάρο. Μαστουρωμένος κ χορτάτος ένιωθε μια γλυκιά χαλάρωση , ο ύπνος προ μηνυόταν βαθύς κ γλυκός , το μυαλό πετούσε δεξιά κ αριστερά , σκέφτηκε μια φίλη που είχε στην άλλη πλευρά της χωράς κ είχε να την δει μήνες, . Είχε αποφασίσει να την Επισκεφτεί , Ήταν σίγουρος ότι θα περνούσε ένα πολύ δυναμικό διήμερο μαζί της. Συν το χρειαζόταν οπωσδήποτε την παρουσία ενός φυσιολογικού ανθρώπου διπλά του έστω κ για ένα γουηκ εντ μόνο.

Ένας ελαφρύς πόνος στο στομάχι του διέκοψε τις σκέψεις. Γύρισε στο πλευρό αλλά αντί να αισθανθεί καλύτερα ένιωσε χειρότερα, του ήρθε μια ζάλη, μια πραγματικά άσχημη ζάλη. Έκλεισε τα ματιά κ προσπάθησε να χαλαρώσει, μάταια όμως ένιωθε μια αυξανομένη δυσφορία. «Είναι από τον μπαφο «σκέφτηκε «θα σκεφτώ κάτι ευχάριστο κ θα αισθανθώ καλύτερα » ήταν μέθοδος που χρησιμοποιούσε για βελτιώνει την διάθεση του. Ο πόνος στο στομάχι επέστρεψε δριμύτερος κ ένιωσε ζαλάδα κ ναυτία , σηκώθηκε παραπατώντας ζαλισμένος από το χασίς με το ζόρι βρήκε τον διακόπτη κ άναψε το φως, ένιωθε το στομάχι του να συσπάτε κ μετρά βίας συγκράτησε τον εμετό του ως την τουαλέτα. Ξέρασε μια— δυο— τρεις φορές , προς το παρόν ένιωσε λίγο καλύτερα. . Ξέπλυνε το στόμα κ τα μούτρα του κ κάθισε λίγο στην κουζίνα κ περίμενε να περάσει κάνα πεντάλεπτο να ηρεμήσει, του έτυχε κ στο παρελθόν να ξεράσει από κακιά μαστούρα έτσι δεν ανησυχούσε.

Ήξερε ότι σε λίγο ηρεμούσε κ θα κοιμόταν. Του ήρθε σκοτοδίνη κ ναυτία , ξέρασε ξανά κ ξανά κ ξανά , γονατιστός στο πάτωμα του μπάνιου κ έχοντας αγκαλιάσει την λεκάνη της τουαλέτας για να κρατάει την ισορροπία του. Συνειδητοποίησε ότι είναι δηλητηριασμένος , Ξέρασε πάλι έβγαλε μόνο χολή , το στομάχι ήταν τελείως άδειο. Ήταν τρομερά αδύναμος τα ποδιά του τον κρατούσαν μετρά βίας, έκλεισε το φως κ σωριάστηκε στο κρεβάτι . Όλα γύριζαν έκλεισε τα ματιά η καρδιά του πήγαινε σαν πολυβόλο. Του ξανάρθε ναυτία πετάχτηκε από το κρεβάτι ,μπερδεύτηκε με την κουβέρτα κ έπεσε στο πάτωμα, σηκώθηκε κ άναψε το φως, αυτήν την φορά δεν πρόλαβε να βγει από το δωμάτιο, το στομάχι του συσπάστηκε ξανά, αυτήν φορά ο πόνος ήταν αφόρητος .ένιωσε τα τοιχώματα του στομάχου να τρίβονται μεταξύ τους. Ξέρασε λίγο μαύρο αφρό, κάτι σαν αίμα ανακατεμένο με στομαχικά υγρά κ κάτι άλλο. Κάτι ξένο από τον οργανισμό του κ ξένο από τα μακαρόνια «σαν χημικό » πήγε να σκεφτεί αλλά δεν πρόλαβε. . . .ο πόνος ξανάρθε δυνατός σαν μαχαιριά, διπλώθηκε στην μέση έπεσε στο πάτωμα. Σταγόνες σκοτωμένου αίματος έπεσαν στα μπατζακια της πιτζάμας του, παραδόξως ένιωσε στενοχώρια που λέρωσε το ρούχο του, σηκώθηκε με κόπο κ έπεσε κακήν κακώς στο κρεβάτι. Του πάρα πολλές σκέψεις κ εικόνες στο μυαλό, όχι καθαρές αλλά ένα μπερδεμένο κουβάρι. Το στομάχι πονούσε λιγότερο τώρα μάλλον κουράστηκε κ αυτό; από τις συνέχεις συσπάσεις. Το ένιωθε να αναδεύεται αδύναμα. Ήταν ξαπλωμένος στο πλάι κ από την γωνιά των χειλιών του υπήρχε μια συνεχής ροή σαλιού αναμεμιγμένου με λίγο μαύρο αίμα κ του ακαθορίστου αφρού. Πήρε μια βαθιά ανάσα κ προσπάθησε να αναπνεύσει, ένιωσε το στήθος βαρύ του πονούσαν τώρα κ τα πνευμονία , όχι ο οξύς πόνος του στομαχιού αλλά σαν κάποιος να του τοποθέτησε ένα βάρος στο στήθος. Έκλεισε τα ματιά εισέπνευσε αργά αργά κ εξέπνευσε επίσης αργά .

Αφουγκράστηκε την αναπνοή του άκουσε έναν αχνό ήχο που θύμιζε κατσαρόλα που βράζει. Τα πνευμονία του γέμιζαν υγρά Τότε ξεκαθάρισαν όλα Ο συγκάτοικος τον δηλητηρίασε. Στο τμήμα που δούλευε ο συγκάτοικος χρησιμοποιούσαν ισχυρά δηλητήρια για απολυμάνσεις . Τα οποία διάβρωναν τους πνεύμονες. Αποφάσισε να ανεβεί στον πάνω όροφο κ να. . . . . . .να κάνει τι? Να σκοτώσει τον συγκάτοικο? Η να τον παρακαλέσει να τον πάει στο νοσοκομείο? Σηκώθηκε αναποφάσιστος, ζαλίστηκε κ έπεσε στο πάτωμα . Πονούσε στο στήθος κ στο στομάχι, κρύωνε , τράβηξε μια κουβέρτα κ σκεπάστηκε όπως όπως. Ανέπνεε με δυσκολία κάθε ανάσα του προκαλούσε πόνο κ απαιτούσε προσπάθεια. Ένοιωθε την έλλειψη του οξυγόνου , πνιγόταν από τα ίδια τα υγρά του σώματος τού. Του ήρθε μια εικόνα ο εαυτός του μικρό παιδί. Ήξερε ότι πεθαίνει «που να ήξερα ότι θα πεθάνω, σαν αδέσποτο σκυλί, σε ένα σπίτι παρέα με δυο φρικτούς ανθρώπους » σκέφτηκε. Ο πόνος ήταν αφόρητος, οι ήχοι από το διπλανό χοιροστάσιο άρχισαν σιγά σιγά να εξασθενούν.

Άκουγε μόνο την καρδιά του να πάλλεται πολύ αργά αλλά πολύ δυνατά. «θα τους σκοτώσω κ τους δυο σκέφτηκε «.. «κ μετά ας πεθάνω » . Σηκώθηκε με το ζόρι κ ξαναέπεσε στο πάτωμα με τα μούτρα ,, ένοιωσε την μύτη του να ματώνει ,, αλλά δεν τον ένοιαξε. Στηριζόμενος στον τοίχο σηκώθηκε κ πήγε παραπατώντας στη κουζίνα. Στηρίχτηκε στον πάγκο της κουζίνας κ ένιωσε ξανά ναυτία «αρκεί να προλάβω να τους σκοτώσω σκέφτηκε » . Άνοιξε το συρτάρι κ χούφτωσε το μεγαλύτερο μαχαίρι, του ήρθε ζάλη, προσπάθησε να κρατηθεί από το ανοιχτό συρτάρι, έπεσε στο πάτωμα παρασέρνοντας το συρτάρι μαζί του , τα κουταλοπηρουνα πέσανε πάνω του. Ξανάκανε εμετό, . Έκανε τρεις σπασμούς. Πέθανε. Τον βρήκε ο ψυχασθενής συγκάτοικος , λερωμένο από εμετό κ με κουταλοπηρουνα πάνω γύρω του. Το πόρισμα της αστυνομίας ήταν — Αυτοκτονία με δηλητήριο. Στο σπίτι αγροικία τώρα φιλοξενούνται άλλοι μετανάστες.

(το κείμενο έχει μεταφραστεί και δημοσιευτεί σε εφημερίδα της Βουλγαρίας)

The following two tabs change content below.
Γιάννης Βισέρης

Γιάννης Βισέρης

Ο Γιάννης Βισέρης γεννήθηκε και ζει στο Βαμβακόφυτο Σερρών , επαγγελματικά ασκεί μασάζ και Ρείκι με τον Βαθμό Του Μάστερ. Ασχολείται χομπιστικα με την μελέτη της λαογραφίας
Γιάννης Βισέρης

Latest posts by Γιάννης Βισέρης (see all)

Related Posts

Share This

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *