ΚΑΝΕΝΑΣ ΘΡΗΝΟΣ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ

Μαι 7, 2016 by

ΚΑΝΕΝΑΣ ΘΡΗΝΟΣ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ

Ακούω και διαβάζω από χθες τη διαφωνία πολλών ανθρώπων με τη 48ωρη απεργία των δημοσιογράφων που βρίσκεται σε ισχύ. Ομολογώ ότι για μια στιγμή παρασύρθηκα από τα επιχειρήματα και παραλίγο να πειστώ ότι έχουν δίκιο. Για μια στιγμή όμως. Την ακριβώς επόμενη είπα να βάλω λίγη μουσική και να ασχοληθώ με κάτι πιο χρήσιμο από το να χάνω την ώρα μου απογοητευμένος που αν άνοιγα την τηλεόραση δε θα έβλεπα την κάθε Τρέμη και τον κάθε Πρετεντέρη να βιάζουν τα εγκεφαλικά μου κύτταρα και να υποτιμούν για πολλοστή φορά τη νοημοσύνη μου.

«Μα αυτές τις μέρες ψηφίζονται νέα μέτρα. Πρέπει να ενημερωθούμε.» είπαν οι διαφωνούντες με την απεργία των δημοσιογράφων. 6 χρόνια και κάτι μέρες. Τόσος καιρός πέρασε από την προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ, το 1ο Μνημόνιο και τα δεκάδες απογευματόβραδα που οι καημένοι οι βουλευτές μας νηστικοί επί ώρες ξεροστάλιαζαν πάνω από τα έδρανά τους στη βουλή ψηφίζοντας «νέα μέτρα». Στα τηλεοπτικά παράθυρα, δημοσιογράφοι που για ένα 50ρικο πουλάνε και την ψυχή τους, άνθρωποι χωρίς κανένα ίχνος ηθικής και αξιών, προσπαθούν όλα αυτά τα χρόνια να μας πείσουν για την αναγκαιότητα όλων αυτών. Και η ιστορία επαναλαμβάνεται, ξανά και ξανά, με διαφορά λίγων μηνών κάθε φορά. Και κάθε φορά είναι η τελευταία. Και κάθε φορά είναι οριακή για το μέλλον της χώρας. Τι διαφορετικό πιστεύετε ότι θα βλέπατε αυτή τη φορά;

«Μα δεν υπάρχει δυνατότητα να προβληθούν τα αιτήματα και οι αντιδράσεις των απεργώντων πολιτών.» είπαν ξανά οι διαφωνούντες με την απεργία των δημοσιογράφων. Αλήθεια τώρα; Πόσα από τα ΜΜΕ προβάλλουν -δε θα πω στηρίζουν- τα αιτήματα και τις αντιδράσεις των πολιτών; Σκαλίστε λιγάκι τη μνήμη σας και βρείτε μου πότε ήταν η τελευταία φορά που τα ΜΜΕ πρόβαλλαν μια πορεία/διαδήλωση/διαμαρτυρία αντικειμενικά δίχως να αφιερώσουν το 1/10 του χρόνου στο ειρηνικό και ουσιαστικό της μέρος και το υπόλοιπο 90% του χρόνου στα καλοστημένα επεισόδια που κάθε μα κάθε φορά καταλήγουν να τη διαλύουν. Με τον τρόπο που προβάλλονται οι αντιδράσεις των πολιτών, δε ξέρω τελικά αν πραγματικά ζημιώνει ή ωφελεί αυτούς η μη προβολή τους από τα ΜΜΕ λόγω της απεργίας. Κλείνω προς το δεύτερο. Να ξαναρωτήσω; Τι διαφορετικό πιστεύετε ότι θα βλέπατε αυτή τη φορά;

Δε ξέρω για εσάς, αλλά εγώ χθες, συλλογιζόμενος πριν κοιμηθώ το πώς θα μπορούσε να ήταν η μέρα μου αν άνοιγα την τηλεόραση και έβλεπα ειδήσεις σε κάποιο κανάλι, έπεσα για ύπνο ήρεμος και έμμεσα ευχαριστημένος που δεν υπήρχε κάποιο από τα γνωστά τηλεοπτικά πρόσωπα να με βυθίσει για άλλη μια μέρα στη μιζέρια. Τα μέτρα άλλωστε θα ψηφίζονται στη Βουλή είτε με είτε χωρίς ειδήσεις στην τηλεόραση. Οι όποιες ειρηνικές διαμαρτυρίες των ανθρώπων που ακόμη αντέχουν και αντιστέκονται θα διαλύονται από τη γνωστή καλοστημένη τακτική με τα επεισόδια είτε με είτε χωρίς ειδήσεις στην τηλεόραση. Η ζωή στη μπανανία …συγγνώμη, στην Ελλάδα ήθελα να πω, συνεχίζεται στους ρυθμούς που έχουμε συνηθίσει να ζούμε υπνοτισμένοι τα τελευταία 6 και πλέον χρόνια.

Κανένας θρήνος και καμία στεναχώρια για τις απεργίες των δημοσιογράφων -no offence προς τους λιγοστούς τίμιους δημοσιογράφους του σήμερα, αλλά οι συνάδελφοί τους έχουν καταφέρει να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον τους και δεν είναι δικό μου το φταίξιμο γι’ αυτό-. Κανένας θρήνος και καμία στεναχώρια για το κλείσιμο -αν τελικά αυτό γίνει πραγματικότητα- των καναλιών που χρωστάνε εκατομμύρια στο κράτος και εξαιτίας αυτών των χρεών γίνεται ακόμη μια περικοπή μισθού στους γονείς μου ή στους γονείς σου. Κανένας θρήνος και καμία στεναχώρια για άτομα που έχουν ξεπουλήσει κάθε κομμάτι του εαυτού τους για να προσπαθούν να συνεχίσει η πλειονότητα των Ελλήνων να καταπίνει αμάσητο ό,τι τους πλασάρεται από τους ίδιους στα ΜΜΕ και το σχέδιο των λίγων να υλοποιείται αργά και βασανιστικά μέχρι τέλους εναντίον των πολλών αλλά υπνοτισμένων. Κανένας θρήνος και καμία στεναχώρια γι’ αυτούς των οποίων ο ρόλος τα τελευταία χρόνια ήταν καθοριστικός για την εκάστοτε κυβέρνηση ώστε να γίνει και ο τελευταίος Έλληνας ένα υπνοτισμένο ων που απλά θα παρακολουθεί τους δημοσιογραφίσκους να του ανακοινώνουν το επόμενο τίμημα που θα πληρώσει για τη σωτηρία του πλούτου των λίγων, δεχόμενος τα πάντα επί 6 χρόνια με την ένταση των αντιδράσεών του να είναι άκρως αντίθετη με τη βαρβαρότητα των μέτρων που του επιβάλλουν.

Μη σκας φιλαράκο. Θα τελειώσει η απεργία, θα ξαναέχει ειδήσεις και θα ενημερωθείς για την επόμενη περικοπή μισθού στον πατέρα σου. Ασχέτως που σήμερα θα βγεις να πιεις τον καφέ σου χωρίς να ξέρεις ότι η απόδειξη που δε σου έκοψαν συντελεί στην περικοπή μισθού που μόλις σου ανέφερα. Και η ζωή στη μπανανία συνεχίζεται… Καλή υπομονή σε όσους περιμένουμε πώς και πώς να περάσει ο καιρός μέχρι να έρθει η στιγμή να την κάνουμε από δω. Καλά να περνάτε όλοι εσείς που προλάβατε και σώσατε εαυτούς φεύγοντας από δω.

ΥΓ. Όσοι μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε το άρθρο μέχρι τέλους, αφιερώστε 6,5 επιπλέον λεπτά από το χρόνο σας για να ακούσετε το παρακάτω τραγούδι. Δε θα το μετανιώσετε.

The following two tabs change content below.
Απόστολος Μότας

Απόστολος Μότας

24. Απόφοιτος Οικονομικών. Μονίμως ανήσυχος. Ονειρευόμενος έναν πιο ανθρώπινο και αληθινό κόσμο. Λατρεύω τα ταξίδια και τη φωτογραφία. Περισσότερα για μένα θα ανακαλύψετε μέσα από τα κείμενά μου.
Απόστολος Μότας

Latest posts by Απόστολος Μότας (see all)

Related Posts

Tags

Share This

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *