Την φίλησε με πάθος…

Φεβ 14, 2018 by

Την φίλησε με πάθος…

Την φιλησε με παθος ,χαιδεψε το ομορφο προσωπο της με τρεμαμενα χερια,τα χερια του ετρεμαν καθε φορα που χαιδευε αυτο το πανεμορφο προσωπο. Ετρεμαν οχι μονο απο την πλημμυρα του συναισθηματος αλλα και απο αδυναμια. Ηταν τρομαχτικα αδυναμος και αδυνατος,αλλα και ποιος ανθρωπος χτυπημενος απο τον καρκινο δεν θα μεταβαλοταν σε ισχνο απολειφαδι του εαυτου του,οσο δυνατος και να ηταν οταν τον ευρισκε αυτη η καταραμενη  ασθενεια. Οταν οι διαπιστωσε οτι οι ανεπαισθητες ενοχλησεις που ενιωθε στο στηθος του ηταν η καταρα του καπνιστη ,στην αρχη σοκαριστηκε και δεν ηθελε να το πιστεψει ,εβριζε τον εαυτο του που αρχισε το καπνισμα πολλα χρονια πριν,εβριζε τον εαυτο του που ενω καποτε ηταν αθλητης και δεν ηθελε να βλεπει τσιγαρο ουτε για δειγμα με τον καιρο μετατραπηκε σε μανιωδη καπνιστη και τωρα ηρθε η ωρα να πληρωσει το τιμημα. Ομως πολυ γρηγορα εξισοροπησε τον εαυτο του το αποδεχτηκε και ηρεμησε εσωτερικα. Θεωρουσε δασκαλους της ζωης τους Στωικους φιλοσοφους και τον Βουδα ,αυτες τις τιτανιες προσωπικοτητες που ηρθαν στον κοσμο για να απαλυνουν τον πονο των ανθρωπων,και με την βοηθεια αυτων των διδασκαλιων ,απαλυνε τον εσωτερικο του πονο. Αποφασισε να μην αφησει τον καρκινο να τον σκοτωσει αλλα να σκοτωσει αυτος τον καρκινο,οταν τον βρηκε η ασθενεια η σωματικα ηταν εξαιρετικα δυνατος,ηταν καπως μεγαλοσωμος και ασκουνταν τακτικα με βαρη.
Ηξερε ομως οτι ο καρκινος κ οι χημειθεραπειες θα τον μετατρεπαν σε εναν κινουμενο σκελετο οι πονοι θα ηταν αφορητοι και στο τελος παλι θα υπεκυπτε,οποτε ειχε απο φασισει να επιταχυνει το τελος και να φυγει ακμαιος απο αυτον τον κοσμο παρα να παραδωσει το πνευμα πανω σε κατουρημενα σεντονια ,η αποφαση του ηταν συμφωνη με τις διδασκαλιες των Στωικων που πρεσβευαν οτι αποχωρηση απο αυτον τον κοσμο ειναι αξιεπαινη οταν υπαρχουν λογοι ανωτερας βιας. Ομως κατα τραγικη ειρωνεια ενας κοκκος αμμου φρακαρε την καλολαδωμενη μηχανη του εσωτερικου του κοσμου.
Ενας καφες που ηταν πιο χλιαρος απο οσο τον προτιμουσε τον εκανε δυσφορησει με την καφετερια οπου καθοταν,τον ηπιε σχεδον μονορουφι και σηκωθηκε να παει εναν περιπατο ,και περπατωντας σχεδον επεσε πανω σε εναν γνωστο του που τον καλεσε να πιει εναν καφε μαζι του ,αποδεχτηκε την προταση ελπιζοντας οτι ο καφες αυτην την φορα θα ηταν καλυτερος απο τον προηγουμενο,και ετσι βρεθηκε σε ενα τραπεζι με μια μικρη παρεα ,φιλους του γνωστου του,και εκει την γνωρισε . Εκατσε ελαχιστα μαζι τους ισα – ισα να πιει παλι στα γρηγορα εναν καφε πριν συνεχισει τον περιπατο του,ομως σε αυτο τον ελαχιστο χρονο ,σχεδον λιγοτερο απο μιση ωρα,το βλεμμα του διασταυρωθηκε για ενα δευτερολεπτο με το βλεμα της ομορφης γυναικας που καθοταν μαζι τους,και αυτο το δευτερολεπτο ηταν υπεραρκετο για να αντιληφθουν και οι δυο οτι μεταξυ τους υπαρχει ισχυρη ελξη. Τον κολακεψε οταν το διαπιστωσε ,αλλα πιστευε οτι θα τελειωνε εκει. Εχοντας επιγνωση της καταστασης και της θεσης του ηταν κλειστος σε ερωτικες καταστασεις,ομως εδω αυταπατωνταν. Οταν η κοπελα πηρε την πρωτοβουλια και τον διεκδικησε προσποιηθηκε στην αρχη τον αφελη οχι διοτι δεν ενδιαφεροταν και ο ιδιος ,αλλα ακριβως λογω των εξωτερικων συνθηκων ηξερε οτι οποιαδηποτε εμπλοκη μαζι της θα ηταν με ημερομηνια ληξεως,αρα δεν αξιζε κατ αυτον ουτε καν να ξεκινησει. Αλλα τελικα η  δυναμικη διεκδικηση της γυναικας δεν του αφησε περιθωρια και ετσι και αυτος αφησε τον εαυτο του ελευθερο να ζησει οτι μπορουσε να ζησει. Ηταν η παρουσια της γυναικας αυτης στην ζωη του που ταραξε τα πραματα που ειχε ταιριασμενα στο μυαλο του,το σχεδιο του  οεναντια στον καρκινο ηταν απλο,ενα δικανο και μονοβολα σκαγια ,ενα απλο πατημα της σκανδαλης ,και αντι ο καρκινος να τον σκοτωσει θα τον σκοτωνε αυτος. Τωρα ομως ηθελε να ζησει,ηθελε να ζησει για χαρη αυτης γυναικας ,χαιδεψε ξανα το προσωπο της ,απο την ζωη του ειχαν περασει αρκετες ομορφες γυναικες. Αυτην ομως ηταν η ομορφοτερη γυναικα που βρεθηκε στην αγκαλια του ,δεν χορταινε να φιλαει και να χαιδευει το προσωπο της» εισαι οδυνηρα ομορφη » της ελεγε. Η ομορφια της οντως του προκαλουσε πονο ,διοτι ηξερε οτι θα την χασει,ηξερε οτι αυτο που ζει μαζι της θα τελειωσει συντομα. Πραγματικα ερωτας με ημερομηνια ληξεως. » Σε αγαπω» του ελεγε η κοπελλα,και αυτος ηξερε οτι η κοπελλα τον αγαπαει οχι διοτι του το ελεγε αλλα διοτι το εβλεπε σε καθε πτυχη της συμπεριφορας της. Τα δικα του συναισθηματα ηταν πιο αναμικτα ,χαρακτηριζοταν απο εντονη αμφιθυμια,την αγαπουσε και αυτος αλλα με τον δικο του τροπο,του εβγαινε συχνα ενας εντονος ,ενας βαθυτατος θυμος που βρεθηκε στον δρομο του αυτη η γυναικα και του χαλασε το σεναριο που ειχε ετοιμασει για τον εαυτο του,χαιροτανε που ζουσε αυτο που ζουσε αλλα ταυτοχρονα και θλιβοταν βαθυτατα που το ζουσε κατω απο αυτες τις συνθηκες. Ευχοταν πολλες φορες να την ειχε γνωρισει εντεκα- δωδεκα χρονια πριν ωστε να αλλαζε τον τροπο ζωης του και να απεφευγε τα προβληματα υγειας που θα του στερουσαν την ζωη . Αν και δεν ηταν ποτε φθονερος ανθρωπος ,επιανε καποιες φορες τον εαυτο του να νιωθει φθονο για αυτους τους ανθρωπους που χαρηκαν την αγαπημενη του πριν απο αυτον ,διοτι την χαρηκαν ελευθερα χωρις να υπαρχει αυτη η μαυρη σκια που υπηρχε τωρα αναμεσα σε αυτον και την κοπελα του. Χαιδευε και φιλουσε ξανα και ξανα το ομορφο προσωπο της ,» εισαι οδυνηρα ομορφη » της ελεγε και ξαναελεγε ,ποτε δεν μπορουσε να φανταστει οτι η ομορφια μπορει να προκαλεσει τοσο πονο. Ενιωθε επισης και εντονες ενοχες απεναντι της,πιστευε μερικες φορες οτι κακως ανταποκριθηκε στον ερωτα της κοπελλας και οτι δεν επρεπε να την εμπλεξει σε αυτην την αδιεξοδη κατασταση. Επρεπε πλεον να επιταχυνει τις εξελιξεις,να αποχωρησει απο την ζωη γενικοτερα και απο την ζωη της ειδικοτερα. Ηξερε οτι η κοπελλα του ,το Αγγελακι του οπως την αποκαλουσε θα θυμωνε βαθυτατα με την πραξη του ,θα την θεωρουσε προδοσια η λιποταξια ,αλλα ηταν σιγουρος οτι σε βαθος χρονου θα κατανοουσε την πραξη του,θα καταλαβαινε οτι αυτο θα γινοταν για να την απαλλαξει απο μια τοξικη κατασταση,και μακροπροθεσμα θα την εκτιμουσε. » Σε αγαπω » του ειπε η κοπελλα ,»και εγω σε αγαπω» της απαντησε» αλλα με τον δικο μου τροπο» . Ητανε στο σπιτι του ,αυτη μολις ειχε ντυθει και ετοιμαζοτανε να φυγει , » τα λεμε » του ειπε η γυναικα ενω βρισκοτανε στην πορτα,δεν της απαντησε ,την φιλησε ,την φιλησε παντου ,στο προσωπο ,στα χειλη ,στον λαιμο ,ηξερε οτι δεν θα τα ξαναελεγαν. Εκλεισε την πορτα  πισω της,και πηγε στο παραθυρο ,της εστειλε ενα φιλι με το χερι,αυτη χαμογελασε και ανταποδωσε,ηταν το τελευταιο τους. Το οπλο του ηταν ετοιμο και τον περιμενε.

 

Ένα διήγημα από την Τρινιω.

Related Posts

Tags

Share This

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *